تاریخ : 18 اسفند 1387 برگزاری روز جهانی زن
Warning: file_exists() [function.file-exists]: open_basedir restriction in effect. File(/files/upload/image/items/fa/item67.jpg) is not within the allowed path(s): (/var/www/vhosts/rahyabiran.org/httpdocs:/tmp) in /var/www/vhosts/rahyabiran.org/httpdocs/cake/basics.php on line 1075
Warning: file_exists() [function.file-exists]: open_basedir restriction in effect. File(/files/upload/image/items/fa/item67.jpg) is not within the allowed path(s): (/var/www/vhosts/rahyabiran.org/httpdocs:/tmp) in /var/www/vhosts/rahyabiran.org/httpdocs/cake/basics.php on line 1075
Warning: file_exists() [function.file-exists]: open_basedir restriction in effect. File(/files/upload/image/items/fa/item67.jpg) is not within the allowed path(s): (/var/www/vhosts/rahyabiran.org/httpdocs:/tmp) in /var/www/vhosts/rahyabiran.org/httpdocs/cake/basics.php on line 1075
Warning: file_exists() [function.file-exists]: open_basedir restriction in effect. File(//files/upload/image/items/fa/item67.jpg) is not within the allowed path(s): (/var/www/vhosts/rahyabiran.org/httpdocs:/tmp) in /var/www/vhosts/rahyabiran.org/httpdocs/cake/basics.php on line 1073
Warning: file_exists() [function.file-exists]: open_basedir restriction in effect. File(/files/upload/image/items/fa/item67.jpg) is not within the allowed path(s): (/var/www/vhosts/rahyabiran.org/httpdocs:/tmp) in /var/www/vhosts/rahyabiran.org/httpdocs/cake/basics.php on line 1075
Warning: file_exists() [function.file-exists]: open_basedir restriction in effect. File(/files/upload/image/items/fa/item67.jpg) is not within the allowed path(s): (/var/www/vhosts/rahyabiran.org/httpdocs:/tmp) in /var/www/vhosts/rahyabiran.org/httpdocs/cake/basics.php on line 1075
به مناسبت روز جهانی زن (8 مارس) مراسمی در مؤسسه رهیاب از ساعت 16:30 الی 18:30 برگزار گردید.
برنامه های روز جهانی زن به قرار زیر است:
1- سخنرانی دکتر شهلا اعزازی
2- سخنرانی نسترن موسوی
3- شعرخوانی
4- سخنرانی محبوبه عباس قلی زاده
5- اجرای موسیقی زنده با حضور خانم زرگریان

هشت مارس 1387 را در حالی پاس داشتیم که در آستانه انتخابات دوره نهم مجلس قرار گرفته بودیم. همچنین در غیاب برخی دوستان خود که آن روزها در میان ما نبودند، جدای از شرایط و دشواری های موجود تصمیم گرفته بودیم این روز را گرامی بداریم. روزی که در آن یادآور می شویم برای حرکت باید دست یاری به هم بدهیم، باید بر تنگناهای موجود فایق آییم و از یاد نبریم که این روز، بهانه ای است برای به یاد داشتن مبارزه زنانی که در ده ها سال پیش دستاوردهای تازه ای برای حقوق زنان در جامعه پدید آوردند.به هر حال برنامه ما این گونه طراحی شده بود.
ابتدا کبوتر ارشدی درباره رویکرد تازه برخی شاعران به مسئله زنان و جنبش های زنان حرف زد. او در زمانی کوتاه به این نکته اشاره کرد که در این چند ساله اخیر، در حوزه شعر فارسی جنبش زنان و مسائل مبتلا به آن برای برخی شاعران ژانرهای* قابل توجه و دستمایه آفرینش قرار گرفته است. او از این رویکرد ابراز خرسندی کرد و در ادامه افزود این نکته را هم نمی توان از قلم انداخت که این رویکرد در برخی از موارد بیشتر به صورت یک مِه خودش را نشان داده و راهی نیز برای رسیدن به شهرت شده است با توجه به استقبال مجامع بین المللی از این تلاش و نقش
زنان در پیشبرد مبانی این جنبش و فعالیت هایی از این دست زمینه ای تازه، بدیع، بکر و قابل توجه برای آفرینش ایجاد شده است. ما به عنوان یک نهاد که سال ها در این حوزه تلاش پیگیر داشته ایم، استقبال و خرسندی خود را از این رویکرد تازه اعلام می داریم و خالقان ادبیات داستانی و شعر را که سال ها در وادی های دیگری جدای از این مبانی، به خلق آثار ادبی پرداخته اند دعوت می کنیم به رفتار اجتماعی و عمل مشخص در این راستا تا بازتاب این فعالیت ها در خلق آثار ادبی و از جمله شعر آنان، بازتابی شفاف، واقعی و درست باشد و متأثر از رفتار مشخص اجتماعی خالقان این آثار به دور از هرگونه مِه، شعارزدگی و ...
او در ادامه به سیمین بهبهانی، شاعر غزل سرای فارسی و دریافت جایزه سیمون دوبوار اشاره کرد و افزود ما از سیمین بزرگ هم ، برای این هم پیمانی دعوت می کنیم تا هم از او بیاموزیم و هم او از آموزه های این جنبش بیشتر بیاموزد تا هنگام حضور در مجامع بین المللی بسیار آگاه تر و بر اساس ضرورت های موجود در زمینه مسایل جنبش زنان نظرات خود و ما را ابراز کند.
سپس در ادامه برنامه ای که برای این روز تنظیم کرده بودیم، دکتر شهلا اعزازی صریح و مسلط با عنوان “تفاوت ها در برگزاری روز جهانی زن در سال 2009 “ سخنرانی کرد ( خلاصه ای از موارد صحبت های ایشان را در قسمت اخبار می خوانیم).
پس از این سخنرانی آموزنده پای تجربه های نسترن موسوی نشستیم برای مان از یک نهاد بین المللی گفت از نهادی به نام “شبکه حرکت جهانی زنان" و نوع فعالیت ها و نحوه ارتباط گیری با آن ها ... ( خلاصه ای از مواردصحبت های ایشان را در قسمت اخبار می خوانیم).
بعد از شنیدن حرف ها و تجربه های نسترن موسوی که با اجرایی بسیار شاداب و زنده صورت پذیرفت از شاعر، عکاس و گرافیست همیار رهیاب، مریم خونساری خواستیم تا شعرهایش را برایمان بخواند. او دو شعر متنخب خود را که برای 8 مارس کنار گذاشته بود، قرائت کرد.
بعد از شعرهای مریم، از دوستان هنرمند رهیاب آذر زرگریان و نغمه فرهمند برای اجرای موسیقی دعوت کردیم. آذر زرگریان، استاد تار با تنظیم آهنگ بر شعری از فروغ به همراهی دوست جوانش نغمه، نوازنده چیره دست تنبک برای مان از جان و دل قطعاتی را نواختند که صدایش همچنان گوش جان مان را می نوازد. همراهی شاعران، پژوهشگران، اهالی هنر و موسیقی در کنار فعالان اجتماعی و مدافعان حقوق زنان در رهیاب پشتوانه گرمی برای قدم های ماست که اگرچه ممکن است چالاک نباشند پیگیر و استوار است.
و بعد مریم خونساری از شاعر و روزنامه نگار همیار رهیاب در بخش فرهنگی، کبوتر ارشدی، دعوت کرد تا او هم شعرهایش را قرائت کند که در پیوست آن ها را هم برای تان می آوریم.
سپس کبوتر از دوستان دیگر مؤسسه یعنی سعیده ابراهیمی، فتانه عبدالحسینی و ...خواست تا بخش غیرمنتظره ای که البته از پیش در بین گروه ها هماهنگ شده بود اجرا کنند.
فتانه که در اجرای این برنامه هیجان زده بود همراه یک لوح طلایی از زهره معینی مدیر مؤسسه فرهنگی زنان و کودکان رهیاب درخواست کرد تا از جانب تمام دوستانش در رهیاب از او قدردانی کند و بگویدکه ما همه قدر زحمت هایش را می دانیم و دوستش داریم.
همچنین سعیده ابراهیمی دسته گلی به همراه یک کتاب به معینی اهدا کرد. وی که اصلاً انتظار این بخش از برنامه را نداشت تحت تأثیر مهرورزی دوستانش قرار گرفت و گفت:"من وظیفه اجتماعی خود را انجام می دهم چرا که معتقدم باید تلاش کنیم تا دنیا را مکان بهتری برای زندگی کنیم. دنیا به آدم ها نیاز دارد اما ما انسان ها نمی دانیم چگونه در جای خود قرار گیریم و جایگاه خود را بیابیم باید فراتر از نیازهای خود بیندیشیم و این نگاه را در خودمان تقویت کنیم. اما زمانی می رسد که برای خوشبخت بودن بهانه لازم نیست و همین که خانواده ای به نام رهیاب شکل گرفت که من هم عضوی از آن هستم و در شرایط سخت و آسان در آن قرار و آرام می گیرم و رشد می کنم خود را خوشبخت می دانم و این را مدیون حضور اعضای این خانواده که شما هستید می دانم و سپاسگزارم".
بر روی لوح طلایی نوشته شده بود:
هرگز آرزو نکرده ام یک ستاره در سراب آسمان شوم
یا چو روح برگزیدگان همنشین خامش فرشتگان شوم
هرگز از زمین جدا نبوده با ستاره آشنا نبوده ام
روی خاک ایستاده ام تنم که مثل ساقه گیاه
باد و آفتاب و آب را می مکد که زندگی کند...
از شعر روی خاک اثر فروغ فرخزاد
به سپاس همدلی های تو در خانه ای به نام رهیاب تا برای آرزوهای خوبمان بتوانیم همان باشیم که می خواهیم.
از طرف یاران مؤسسه رهیاب
تقدیم شده در روز جهانی زن سال 1387
سپس در ادامه برنامه از محبوبه عباس قلی زاده دعوت کردیم تا برای مان از منشور بگوید. از تلاش یک ساله ای که سرانجام به تدوین آلترناتیوی برای حقوق مدنی سیاسی و اجتماعی زنان انجامیده است. او مثل همیشه محکم و سرزنده از فعالیت دست اندرکاران منشور گفت و از شرکت کنندگان در جلسه خواست تا خواسته های خود را به عنوان زنان این جامعه بیان کنند.در میان بیان خواسته ها دختری جوان از خواسته خود “میخواهم رئیس جمهور شوم” گفت.
پس از شنیدن توضیحات محبوبه که همراه با مشارکت حاضرین در جلسه برای پاسخ گویی به طرح پرسش او بود، صبا علیزاده گرافیست همیار رهیاب و دوست قدیمی مؤسسه با طراحی پوستری که برای 8 مارس تدارک دیده بود، وارد میدان شد. رهیاب برای سال جدید، شعارش را به مخاطبینش ارجاع داده است. بهتر دیدیم همه ما در شعاری برای سال تازه شریک باشیم، بگوییم : “برای خود پیامی خواهم فرستاد ...” این جمله با طراحی زیبای صبا به یک پوستر تبدیل شده بود و توسط او با حاضرین در جلسه به یک تبادل نظر دو سویه انجامید:
یکی از زنان پیامش را این گونه به گوش دوستانش رساند: برای خود پیامی خواهم فرستاد ... که همه عمرم زن بوده ام، برای زن بودنم که همه تلاشش را می کند که از اسارت بایدها و نبایدها رهایی یابد، که رهایی را در خود جستجو کند، که به انتظار نایستد، که بی آرزو نماند، هرچند که آرزوهایش بزرگ باشد.
و پیام دیگر:
برای خود پیامی خواهم فرستاد ... که زنی باشم رها از گذشته سوخته، سرشار از امید آینده و در جستجوی تغییر.
و ...
در آخر کبوتر ارشدی که اجرای برنامه را هم به عهده داشت با جمله ای از شاملو به جلسه پایان داد:
ای کاش می توانستم، یک لحظه، ای کاش می توانستم آن باشم که می خواهم ...
باسپاس ازهمکاری وحضور سخنرانان، هنرمندان، شاعران و تمام حاضرین درجلسه وبه امید این که آنی که می خواهیم شایستۀ زمینی باشد که بر آن زندگی می کنیم.
حال خلاصه ای از سخنرانی دکتر شهلا اعزازی در مراسم 8 مارس 1387




Developed By